بر تخته ي سياه زندگي ،

 احتمالات و فرضيات را چه خوب به من آموختي.

گفتي "احتمال اينكه عاشقت بمانم كم است ،

 پس فرض كن كه...

 رابطه اي در كار نبوده است!!!

زندگي را دوست دارم

                     نه در قفس، 

                عشق را دوست دارم،

                    نه در هوس،

                 تو را دوست دارم،

                   تا آخرين نفس...

شکسپیر میگه:عشق مثل آبه می تونی تو دستات قایمش کنی

 ولی یه روز دستات باز می کنی می بینی همش چکیده

بی اینکه بفهمی دستت پر ازخاطرست

هروز نشان می دهد که چرا گریستم

گر چه هنوز دوست دارم    اما غرورت نميخواد

من عاشقت بودم ولي      هرگزتو يادت نمياد

همیشه انقدر ساده نرو و مگذر...!!

شاید کسی در پی تو می دود و نامت را با صدای بی صدایی فریاد می زند...!

و تو ...هیچ وقت او را ندیده ای

تمام آنچه را که من می خواستم يک شانس بود که نصيبم شد

که عشق واقعی چيست...!!

"سحر"

من خواب دیدم ...

تو را در خواب دیدم که با منی

و حرفهایمان را که آواز دل نشین عشق است با تو و در میهمانی آغوش گرم تو شنیدم

دیر نشده است.

من می دانم. تو هم میدانی...

می دانم که از همیشه بیشتر و بهتر حرف برای گفتن داری

من هم برای شنیدن حرفهای تو آرام و قرار ندارم و سر از پا نمی شناسم.

دل دل می کنی.نمی دانی چگونه بگویی...

تو را در خواب دیدم که نمی دانی حرفت را از کجا شروع کنی.مردد هستی.حرفت را خواهی زد. و باز هم با گفتن حرفهایت مرا دگرگون خواهی کرد.

دلم به لرزش خواهد افتاد. همانند لرزش آبشار آبی که از یک کوه بلند به پایین بریزد.

دلم می لرزد و آن وقت است که تو را حس خواهم کرد و خواهم فهمید که تو همان هستی.

من خواب دیده ام.تو آمده ای

و در آرامش خلوت شب.همچنان آواز عشق را در گوشم زمزمه می کنی.

من تو را در خواب دیدم

و خوابم را این گونه تعبیر می کنم که تو می آیی و برای همیشه خواهی ماند.   "سحر"

هنوز می ترسم.از قار قار شوم کلاغی که یک روز کابوس تلخ رفتنت را به هیاهوی ساده ی خوشبختی ام خبر دهد و برود...

                                *  *   *   *  *  * ‌ *

من اناری می کنم

    دانه به دل می گویم:

           خوب بود این مردم

                         دانه های دلشان پیدا بود......

                                        *  *   *   *  *  * ‌ *

    شاید باز به هم رسیم...روزی که من بسان دریایی خشکیدم.

   و تو چون قایقی فرسوده بر خاک ماندی.

   اما اکنون میان ما فاصله چندان است که میان ابرهایی که در آسمان و انسانهایی

    که بر زمین سرگردانند.

                                      *  *   *   *  *  * ‌ *

  تا رسیدن به تو سایه ات خواهم بود...

دیوانه نیستم چون دیوانه بودن عشق می خواهد.

عشق خواستن جسارت می خواهد.

و من هیچکدام را ندارم...

وقتي به من رسيدي از عشق خسته بودم

بي آرزوي پرواز در خود نشسته بودم



چشمان اعتمادم از عاشقانه مي سوخت

ته مانده ي غرورم بر روح وصله مي دوخت



وقتي به من رسيدي در من ترانه مي مرد

آنجا كه خاطراتم شب را به خانه مي برد



پايان گرفته بودم در ساعت شكفتن

گفتم رسيدي اما چيزي نمانده از من



من از ان ابتداي اشنايي شدم جادوي موج چشم هايت

تو رفتي و گذشتي مثل باران ومن دستي تكان دادم برايت



تو يادت نيست يادت نيست انجا اولش بود



همان جايي كه با هم دست داديم

همان لحظه سپردم هستيم را به شهر بيقرار دست هايت

تو رفتي باز هم مثل هميشه من وياد تو با هم گريه كرديم



تو ناچاري براي رفتن و من هميشه تشنه ي شهد صدايت

اگر مي ماندي وتنها نبودم عروس آرزو خوشبخت مي شد



و فكرش را بكن چه لذتي داشت شكفتن روي باغ شانه هايت

دعايت مي كنم خوشبخت باشي تو هم تنها براي خود دعا كن



الهي گل كند در آسمان ها خلوص غنچه ي سرخ دعايت



خلوص غنچه ي سرخ دعايت الهي درآسمانها

لبش می بوسم و در می کشم می

به جام زندگانی برده ام پی

نه رازش را توانم گفت با کس

نه کس را توانم دید با وی

گناه ما جا ده ایست که می گوید برو...