روز مادر رو به تمام مامانای دنیا از جمله مامان خودم تبریک می گم.

مامانی روزت مبارک

انشاالله صد سال زنده باشی هر سال روز مادر رو بهت تبریک بگم و روی ماهت رو ببوسم.

مرا از یاد بردی گله ای نیست             بین عشق من و تو فاصله ای نیست

گفتی که کمی فکر خودم باشم و آنوقت        جز عشق تو مرا دغدغه ای نیست

دیگه نمی دونم از چی بگم که واستون تازگی داشته باشه و خوشتون بیاد...

همه ی موضوعات عاشقانه تکراری و خسته کننده شده و اونم تنها دلیلش اینه که توی آدما دیگه عاشق واقعی پیدا نمیشه...

از همه چیز و همه کس خستم...

از آدمای متظاهر متنفرم...از زندگی و تکرار و تکرار خسته شدم...

حتی از آدمای عاشق و حتی از عشق خستم...کاش حداقل یه آدم پیدا می شد که درد منو بفهمه

دیگه توی این دنیا ی کوچیک نمی دونم به کی باید اعتماد کنم..دیگه نمی دونم که کی عاشق و کی ...

اون عاشقی که اومده بود عاشقی نبود که به عشق من اومده باشه و اون صدایی که مدام می گفت دوست دارم صدای اون نبود بلکه صدای خش خش برگهای خزونی بود که در غم عشق من خزون شده بودند و من در پایان امید و قصه ی عشقم این رو فهمیدم..

ای کاش هیچ وقت عاشق نمی شدم ..ای کاش.........

دلم اندازه ی حجم قفس تنگ است

سکوت از کوچه لبریز است

صدایم خیس و بارانی ست

نمی دانم چرا در قلب من پاییز طولانی ست...

آنگاه که واژه ی عشق را با دستانت بر قلبم نوشتی سواد نداشتم اما به دستانت اعتماد داشتم.

حال سواد دارم اما دیگر به چشمان خود اعتماد ندارم.

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق                     ثبت است در جریده ی عالم دوام ما

بودنم را هیچ کس باور نداشت

هیچ کس کاری به کار من نداشت

بنویسید بعد مرگم روی سنگ

با خطوطی نرم و زیبا و قشنگ

او که خوابیده ست در این گور سرد

...بودنش را هیچ کس باور نکرد...

بعد از چند وقت دوباره وبلاگ رو دارم آپ می کنم.

امیدوارم از آپم خوشتون بیاد.

نظر یادتون نره

سال وفال و مال و حال و اصل و نسل و بخت و تخت...بادت اندر هر دو گيتي برقرار و بر دوام ...سال خرم .فال نيکو..مال وافر.حال خوش .اصل ثابت. نسل باقي.تخت عالي.بخت رام.پيشاپيش سال نو مبارک

با آرزوی سالی خوش برای شما

نظر یادتون نره

گفتي چطوري ميشه تو خاطر تو موندي شد ؟ گفتم يا دلم رو به دست بيار يا اونو بشکن ولي . ولي نمي دونم چرا تو دومي رو انتخاب کردي

..........................

اگر با درک عشق و محبت و سعی در ایجاد علاقه نتوانیم خوشبخت بشویم با هیچ چیز دیگر خوشبخت نخواهیم شد حتی زندگی پیشرفته و صنعتی نیز بدون حضور عشق ملالت آور و غم انگیز است ....عشق فقط یک احساس نیست یک ایدئولوژی هم هست یک مسیر هم هست عشق بدون حکمت و اندیشه صرفا یک احساس هست اما با حکمت و اندیشه باعث طوفانی میشود همانند طوفانی که مولانا به پا کرد ....گر شدی عطشان بحر معنوی...فرجه ای کن در جزیره مثنوی...فرجه کن چندانک اندر هر نفس...مثنوی را معنوی بینی و بس...مثنوی ما دکان وحدت است ...غیر واحد هر چه بینی آن بت است  ...

                                 -----------------------------------------------------

عاشقي را شرط اول ناله وفرياد نيست...

                       تا کسي از جان شيرين نگذرد فرهاد نيست...

                                    عاشقي مقدور هر عياش نيست.....

                                                     غم کشيدن صنعت نقاش نيست

                                      ..........................................................

انسان با سه بوسه تکميل مي شود

1-بوسه مادر که با آن پا عرصه خاکي مي گذاري

 2- بوسه عشق که يک عمر با ان زندگي مي کني

3- بوسه خاک که با ان پا به عرصه ابديت مي گذاری

 نگاه مه آلود تو اي غريبه اي آشنا بوي روياي کال مي دهد دلتنگ تر از هميشه...

 بگذار فقط امشب خواب تو را ببينم

دواي همه دردها نيكي است ، به شرط آنكه ندانند شما نيكيد وگرنه نخواهند گذاشت نيك بمانيد

...........................................

 زندگي كوتاهتر از آن است كه به خصومت بگذرد و قلب ها گرامي تر از آنند كه بشكنند آنچه از روزگار به دست مي آيد با خنده نمي ماند و آنچه از دست برود با گريه جبران نمي شود فردا خورشيد طلوع خواهد كرد حتي اگر ما نباشيم

-----------------------------------------------------

 گل گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من خوشگل تر است..." به پروانه گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من زيبا تر است..." به شمع گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من سوزان تر است..." به عشق گفتم: "آخر تو چيستي؟" گفت: "نگاهي بيش نيست

 به عشق گفتم : تا تو رو دارم تنها نيستم من رو تنها گذاشت و رفت .... به احساس گفتم: تا تو رو دارم تنها نيستم من رو تنها گذاشت و رفت ....به وفا گفتم: تا تو رو دارم تنها نيستم اونم من رو تنها گذاشت و رفت.... ولي وقتي به تنهايي گفتم: تا تو رو دارم تنها نيستم ، موندو همدمو مونسم شد

هميشه وقتي که گريه ميکني اوني که آرومت ميکنه دوستت داره ولي اوني که با تو گريه ميکنه عاشقته

با خودم عهد بستم بارديگرکه تورا ديدم، بگويم ازتودلگيرم ولي بازتورا ديدم و گفتم: بي توميميرم

مي دوني چرا رنگ غروب سرخه؟

چون خورشيد وقتي مي بينه من وتو با هم دوستيم آتيش مي گيره

پس اگه كسي رو دوست داري، براي داشتنش سالها صبر كن

.....................................

اگه دوست داري عميق ترين ، طولاني ترين و محکم ترين بوس دنيا رو تجربه کني بيا پيش خودم تا لباتو بذارم... رو لوله جارو برقي

...............................

 با دلي تنگ به جبران گناهي كه نكردم گريه ها كردم و بر اتش دل اشك فشاندم

ناگزير اشك فشان غمزه از كوي تو رفتم

نا اميدانه ز دل اه غريبانه كشيدم تا به سوگ دل تنها شده مستانه بگريم

نيم جان پيكر خود بر در ميخانه كشيدم

نگاه کن پنجره ها به لبخند من و تو چشم دارند

و باران در اندیشه ی فاصله ی من و تو می بارد

..............

در داداگاه عشق ....قسمم قلبم بود

و وكيلم دلم......

و حضار جمعي از عاشقان و دلسوختگان.....

نامم را بلند خواندو گناهم را دوست داشتن تو اعلام كرد....

پس محكوم شدم به تنهايي و مرگ.....

كنار چوبه دار از من خواستن تا اخرين خواسته ام را بگويم......

ومن گفتم به تو بگويند كه......

.........دوستت دارم

مرگ من روزی فرا خواهد رسید

در بهاری روشن از امواج نور

در زمستان غبار الود و دور

یا خزانی خالی از فریاد و شور

بعد ها نام مرا باران و باد

نرم می شوینداز رخسار سنگ

گور گمنام میماند به راه

فارغ از افسانه های نام و ننگ

.......

همه یه روز میان و یه روز میرن اما هزار روز ما رو دلتنگ خودشون می زارن

یک عمر تو را به هر کجایی بردم

هر لحظه گذشت بی تو من نشمردم

حالا تو بمان و قصه ات.راحت باش

از بس نرسیدم به تو آخر مردم

لحظه ها رادریاب        چشم فردا کور است

...........

زندگی رسم خوشایندی ست

زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ

پرشی دارد به اندازه ی عشق

زندگی چیزی نیست که لب طاقچه ی عادت از یاد من و تو برود

زندگی مجذور آیینه است

زنگی گل به توان ابدیت

زندگی ضرب زمین است در ضربان دل ما

زندگی هندسه ی یکسان نفس ماست

  و هر سازی که می بینم بد آهنگ است

                بیا ره توشه برداریم

            قدم در راه بی برگشت بگزاریم

                           ببینیم آسمان هر کجا

                                           آیا همین رنگ است؟؟!!!....

خدایا...مسافری که به سوی تو می آید زود می رسد.

اگر چه از تو دلگيرم

بهت حق مي دم عاشق شي

اگرچه بي تو ميميرم ...

من آن گلبرگ مغرورم که می میرم ز بی آبی

ولی با خفت و خواری پی شبنم نمی گردم

در نگاه کسی که پرواز را نمی فهمد هر چه بیشتر اوج بگیری کوچکتر خواهی شد.

مي گويند شيشه ها احساس ندارند....

اما وقتي روي شيشه ي غبار گرفته اي نوشتم دوستت دارم

                           به آرامي گريست

بر تخته ي سياه زندگي ،

 احتمالات و فرضيات را چه خوب به من آموختي.

گفتي "احتمال اينكه عاشقت بمانم كم است ،

 پس فرض كن كه...

 رابطه اي در كار نبوده است!!!

زندگي را دوست دارم

                     نه در قفس، 

                عشق را دوست دارم،

                    نه در هوس،

                 تو را دوست دارم،

                   تا آخرين نفس...

شکسپیر میگه:عشق مثل آبه می تونی تو دستات قایمش کنی

 ولی یه روز دستات باز می کنی می بینی همش چکیده

بی اینکه بفهمی دستت پر ازخاطرست

هروز نشان می دهد که چرا گریستم

گر چه هنوز دوست دارم    اما غرورت نميخواد

من عاشقت بودم ولي      هرگزتو يادت نمياد

همیشه انقدر ساده نرو و مگذر...!!

شاید کسی در پی تو می دود و نامت را با صدای بی صدایی فریاد می زند...!

و تو ...هیچ وقت او را ندیده ای

تمام آنچه را که من می خواستم يک شانس بود که نصيبم شد

که عشق واقعی چيست...!!

"سحر"

من خواب دیدم ...

تو را در خواب دیدم که با منی

و حرفهایمان را که آواز دل نشین عشق است با تو و در میهمانی آغوش گرم تو شنیدم

دیر نشده است.

من می دانم. تو هم میدانی...

می دانم که از همیشه بیشتر و بهتر حرف برای گفتن داری

من هم برای شنیدن حرفهای تو آرام و قرار ندارم و سر از پا نمی شناسم.

دل دل می کنی.نمی دانی چگونه بگویی...

تو را در خواب دیدم که نمی دانی حرفت را از کجا شروع کنی.مردد هستی.حرفت را خواهی زد. و باز هم با گفتن حرفهایت مرا دگرگون خواهی کرد.

دلم به لرزش خواهد افتاد. همانند لرزش آبشار آبی که از یک کوه بلند به پایین بریزد.

دلم می لرزد و آن وقت است که تو را حس خواهم کرد و خواهم فهمید که تو همان هستی.

من خواب دیده ام.تو آمده ای

و در آرامش خلوت شب.همچنان آواز عشق را در گوشم زمزمه می کنی.

من تو را در خواب دیدم

و خوابم را این گونه تعبیر می کنم که تو می آیی و برای همیشه خواهی ماند.   "سحر"

هنوز می ترسم.از قار قار شوم کلاغی که یک روز کابوس تلخ رفتنت را به هیاهوی ساده ی خوشبختی ام خبر دهد و برود...

                                *  *   *   *  *  * ‌ *

من اناری می کنم

    دانه به دل می گویم:

           خوب بود این مردم

                         دانه های دلشان پیدا بود......

                                        *  *   *   *  *  * ‌ *

    شاید باز به هم رسیم...روزی که من بسان دریایی خشکیدم.

   و تو چون قایقی فرسوده بر خاک ماندی.

   اما اکنون میان ما فاصله چندان است که میان ابرهایی که در آسمان و انسانهایی

    که بر زمین سرگردانند.

                                      *  *   *   *  *  * ‌ *

  تا رسیدن به تو سایه ات خواهم بود...

دیوانه نیستم چون دیوانه بودن عشق می خواهد.

عشق خواستن جسارت می خواهد.

و من هیچکدام را ندارم...

وقتي به من رسيدي از عشق خسته بودم

بي آرزوي پرواز در خود نشسته بودم



چشمان اعتمادم از عاشقانه مي سوخت

ته مانده ي غرورم بر روح وصله مي دوخت



وقتي به من رسيدي در من ترانه مي مرد

آنجا كه خاطراتم شب را به خانه مي برد



پايان گرفته بودم در ساعت شكفتن

گفتم رسيدي اما چيزي نمانده از من



من از ان ابتداي اشنايي شدم جادوي موج چشم هايت

تو رفتي و گذشتي مثل باران ومن دستي تكان دادم برايت



تو يادت نيست يادت نيست انجا اولش بود



همان جايي كه با هم دست داديم

همان لحظه سپردم هستيم را به شهر بيقرار دست هايت

تو رفتي باز هم مثل هميشه من وياد تو با هم گريه كرديم



تو ناچاري براي رفتن و من هميشه تشنه ي شهد صدايت

اگر مي ماندي وتنها نبودم عروس آرزو خوشبخت مي شد



و فكرش را بكن چه لذتي داشت شكفتن روي باغ شانه هايت

دعايت مي كنم خوشبخت باشي تو هم تنها براي خود دعا كن



الهي گل كند در آسمان ها خلوص غنچه ي سرخ دعايت



خلوص غنچه ي سرخ دعايت الهي درآسمانها

لبش می بوسم و در می کشم می

به جام زندگانی برده ام پی

نه رازش را توانم گفت با کس

نه کس را توانم دید با وی

گناه ما جا ده ایست که می گوید برو...

کاش میشد به این راحتی ها با تو راحت نبودم ....

کاش میشد بهت میگفتم :نه.نه..........نــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه

ولی هر وقت میام بگم...میگم بی خیال دفعه بعد ....بهش میگم ...........نه..

و چرا هیچ وقت دفعه بعد پیش نمی آیـــــــــــــــــــــــــــد .؟

چرا پیش نمی آد که بهت بگم می ترسم از عاقبت این رابطه .......

می تر سم از این مکالمات .....می ترسم از ....

شاید به خاطر سستی ایمان و ضعف نفس من باشه ...

تو مثل اون گل سرخی که گذاشتم لای دفتر

مثل اون حرفی که ناگفته میمونه دم آخر

تو  مثل بارون عشقی روی تنهایی شاعر

تو همون آبی که رسم بریزن پشت مسافر

مثل برق ۲تا چشمی توی یه قاب شکسته

مثل پرواز واسه قلبی که یکی بالشو بسته